Deze website maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. Dit doen wij om de website goed te laten functioneren, gebruik van de website te laten analyseren en om de gebruikerservaring te optimaliseren. U kunt deze cookies uitzetten via uw browser. Door op akkoord te klikken of door verder gebruik te maken van de website gaat u akkoord met de plaatsing van de cookies. Akkoord Meer informatie

Toen vonden zij dat dit allemaal mijn schuld was

Mevrouw Van der Werff liep een heupfractuur op bij een val in huis. Inmiddels is zij weer beter maar helemaal de oude wordt zij nooit meer.

Oktober 2018 verhuisde mijn dochter en had ze nog een stuk van een bed tegen de muur staan. Ik was aan het oppassen op mijn kleindochter. Die kroop eraf en dat ding kwam naar beneden met mij eronder. Ik heb mijn heup toen gebroken.

Toen ben ik geopereerd en zijn er schroeven ingezet. Een jaar later moesten de schroeven er weer uit want ik heb er ruim een jaar last van gehad. Daarna ging het meteen een stuk beter.

Ik heb toen contact gehad met Hans Bout van BSA. Mijn dochter was WA-verzekerd en heeft dat toen opgegeven. Geen probleem. Ik kreeg geld. Maar in één keer vonden ze… Ik was een keer met de fiets. Ik moest veel sporten, lekker naar buiten, lekker fietsen. Maar toen ben ik een keer van de fiets afgekukeld omdat je dan niet zo stevig op je schoenen staat. Toen vonden zij dat het maar klaar moest zijn en dat dit allemaal mijn eigen schuld was. Maar daar was ik het niet mee eens. Dus heb ik maar eens contact opgenomen met BSA.

Het heeft me ook meer geld gekost dan de bedoeling was. Normaal gesproken zou ik zeggen: “Nou, als een verzekering nou maar normaal doet, dan gaat dat allemaal wel goed.” Dan hoef je niet nog eens een keer extra kosten te maken. Maar nu moesten zij dat ook betalen natuurlijk.

Hans heeft me heel goed kunnen helpen. Het heeft wel even geduurd. De verzekering wilde eerst bij mij weer allerlei onderzoeken doen. En dan zeiden ze: “Je bent nu 62. Je gaat dan ook allerlei andere dingen mankeren. Dat heeft niks met zo’n breuk te maken.” En omdat ik best wel zwaar werk doe, wilden zij dan kijken of ik misschien iets anders kon doen. Maar ik ben zzp’er dus dat kan helemaal niet. Maar Hans heeft er in ieder geval wel voor gezorgd dat ik tot aan mijn pensioen nog iets extra’s heb.

Soms duurde het weleens even voordat Hans weer contact met me opnam. Maar dat kwam ook wel door dat hele coronagedoe. Want alles ging natuurlijk telefonisch. Dus af en toe stuurde ik ook zelf weleens een berichtje. “Weet je al wat?” Maar dan belde of schreef hij meteen: “ Ik ben wel echt bezig hoor!” Dat kon ik van hieruit natuurlijk niet zien.

100% wordt het niet meer. Ik doe huishoudelijk werk. En normaal deed ik dan twee of drie klanten op een dag. Dat is ér nu nog maar één. Meer gaat niet. Ik heb geen conditie meer zoals twee jaar geleden nog. Dat is natuurlijk ook de leeftijd die een rol gaat spelen.